بر مىآيد آن را به نقل از ابن منده و بو نعيم آورده است . و نيز اين سخن پيامبر كه از طريق ابو ذر رسيده است : چون پسران ابو العاص به سى مرد رسند مال خدا را غنيمتى براى خويش شمرند و بندگان خدا را بردگان خويش و دين خدا را وسيله اى براى تبهكارى . حلام بن جفا گفت : اين حديث را بر ابوذر انكار كردند و على ( ع ) گواهى داد كه از پيامبر شنيدم مىگفت : آسمان سايه بر سر نيفكند و زمين در بر نگرفت كسى راستگوتر از بو ذر را ، و گواهى مىدهم كه آن را رسول خدا گفته است . گزارش بالا را حاكم از چند طريق آورده و به گونه اى كه در المستدرك 4 / 480 مىخوانيم او و ذهبى حكم به صحت آن داده‌اند چنانچه به نوشته ى كنز العمال - 6 / 39 ، 90 - احمد و ابن عساكر و بو يعلى و طبرانى و دار قطنى نيز از طريق بو سعيد و بوذر و ابن عباس و معاويه و بو هريره آن را آورده‌اند . و ابن حجر در تطهير الجنان - حاشيه ى صواعق - به سندى كه آن را حسن شمرده آورده است كه مروان براى حاجتى بر معاويه در آمد و گفت : « خرج من زياد است ، شده‌ام پدر ده تن و برادر ده تن و عموى ده تن » سپس كه برفت معاويه به ابن عباس كه با او بر تختش نشسته بود گفت : ابن عباس تو را به خدا سوگند مىدهم كه آيا نمىدانى رسول ( ص ) گفت : چون فرزندان پدر حكم به سى مرد رسند آيات خدا را ميان خود غنيمتى مىگيرند و بندگان خدا را بردگانى و كتاب او را وسيله ى نيرنگ و فريب و چون به 407 تن رسند نابودىشان از آن هم زودتر خواهد بود . او گفت : به خدا آرى . و سخن پيامبر با اسنادى كه ابن حجر در تطهير الجنان - حاشيه ى صواعق ص 134 - آن را حسن شمرده : بدترين عربان اموياناند و بنو حنيفه و بنو ثقيف . ابن حجر گويد : اين روايت صحيح است - به گفته ى حاكم به شرط روايت بخارى و مسلم - و آورده‌اند كه بو برزه گفت : دشمن ترين تيره‌ها - يا مردمان - نزد پيامبر امويان بودند . و نيز اين سخن از امير مؤمنان : هر امتى را آفتى است و آفت اين امت اموياناند . كنز العمال 6 / 91